Özet

Zaman: 1814. Mekân: Edo, şimdiki Tokyo. Dünyanın en kalabalık şehirlerinden biri, köylüler, samuraylar, şehir halkı, tüccarlar, soylular, sanatçılar, cariyelar ve belki de doğaüstü varlıklarla dolu. Döneminin en başarılı sanatçılarından ve ellili yaşlarının ortasında olan Tetsuzo, Japonya'nın dört bir yanından müşterilere sahip olmaktan öteye gidemez ve ev-atölyesinin çöp yığınlarıyla dolu kaosunda yorulmak bilmeden çalışır. Günlerini, 180 metrekarelik bir kağıda çizilmiş devasa bir Bodhidharma'dan, pirinç tanesine yapılmış bir çift serçeye kadar hayranlık uyandıran sanat eserleri yaratarak geçirir. Huysuz, tamamen alaycı, sake veya paraya karşı hiçbir tutkusu olmayan biri, gerçekten ilgilenmediği herhangi bir iş için servet ister. Tetsuzo'nun dört kızından üçüncüsü ve ikinci evliliğinden doğan, açık sözlü 23 yaşındaki O-Ei, babasının yeteneğini ve inatçılığını miras almış ve çoğu zaman babası yerine imzasız olarak resim yapar. Sanatı o kadar güçlü ki, bazen başını belaya sokar. "Baba ve kızız; iki fırça ve dört çubukla, sanırım bir şekilde her zaman idare edebiliriz." Yıllar sonra Avrupa, Tetsuzo'nun muazzam yeteneğini keşfedecekti. En çok bilinen isimlerinden biriyle tanınacaktı: Katsushika Hokusai. Renoir ve van Gogh, Monet ve Klimt'i büyüleyecekti. Ancak, bugün hayatı boyunca ona yardım eden ve imzasız kalırken sanatına büyük katkıda bulunan kadından haberdar olan çok az kişi var. Bu, Hayat Boyu Üstadı Hokusai'nin Kızı O-Ei'nin anlatılmamış hikayesi: hayat dolu babasının gölgesinde kalmış, özgür ruhlu bir kadının canlı bir tasviri, mevsimlerin değişimiyle ortaya çıkıyor.