Gerçek modern bir gökdelenin retiküle mimarisinden esinlenerek – şehir trafiğinin sağır edici gürültüsüyle karakterize edilen – Shimamura, kentsel yabancılaşma fikrini soyut bir şekilde sunmayı başarıyor. Optik sanattan, Escher ölçeklerine benzer mekansal kavramlara, elektronik müzik eşliğinde (günlük sesler arasında çalışan bir fotokopi makinesi de bulunuyor) geçiyor.