İlk bale eserinin son dokuz ölçüsü, "Le son de la clochette auquel Circé sortit de son jardin" (Circe'nin bahçesinden ayrıldığı zil sesi) olarak adlandırılır ve on dokuzuncu yüzyılda Henry Ghys tarafından yapılan ve ikincisinin Louis XIII tarafından bestelenen "Amaryllis" havasına yanlışlıkla atfedilen bir düzenlemenin temelini oluşturan bir ezgi içerir. Japonya'da bu düzenleme Japonca sözlerle su

İlk bale eserinin son dokuz ölçüsü, "Le son de la clochette auquel Circé sortit de son jardin" (Circe'nin bahçesinden ayrıldığı zil sesi) olarak adlandırılır ve on dokuzuncu yüzyılda Henry Ghys tarafından yapılan ve ikincisinin Louis XIII tarafından bestelenen "Amaryllis" havasına yanlışlıkla atfedilen bir düzenlemenin temelini oluşturan bir ezgi içerir. Japonya'da bu düzenleme Japonca sözlerle sunulmuş ve 1968'de NHK'nin Minna no Uta serisinde "Amaryllis" olarak tanıtılmıştır. O zamandan beri ezgi, Fransa'da bir halk şarkısı olarak tanınmış ve melodisi bugün bazı okulların ve kırsal belediyelerin anons sistemlerinde saati bildiren bir zil sesi olarak duyulmaktadır.